కంచి పరమాచార్య స్వామి వారి అమృత వచనాలు - గణపతి (159)

గణపతి - చంద్రుడు

చంద్రుడితణ్ణి చూసి వేళాకోళం చేసినట్లు చదువుకున్నాం. ఆ కథలో చంద్రుణ్ణి నెత్తిపై పెట్టుకున్నాడని విన్నాం. అందువల్ల అతడు ఫాలచంద్రుడయ్యడు.

ఫ కు బదులు భ కూడా వాడవచ్చు కనుక భాలచంద్రుడని వ్యవహారం. నుదిటి పై భాగాన్ని భాలం అంటారు. ఫాలమనగా సీమంత భాగము. అక్కడ చంద్రుడుంటాడు.

చంద్రుని పట్ల దయను, తప్పు క్షమించడాన్ని ఆ పదం సూచిస్తోంది. ఒకడు తప్పు చేసినా అతడు గణపతి యొక్క క్షమా గుణానికి నోచుకున్నాడు. అది భాలచంద్ర పదం యొక్క సార్ధక్యం.

గజాననుడు

ఏనుగు యొక్క గొప్ప లక్షణాలు

దీన్ని గురించి లోగడ చదువుకున్నాం. ఇంకా కొన్ని విషయాలు చేయి యుండేచోట తుండం గల ఏకైక జంతువు ఏనుగే. ఏ జంతువైనా భగవంతునకు వీచగలదా? ఇది చేయగలదు. తుండం ఎత్తి దేవునకు నమస్కరిస్తుంది.

మిగిలిన జంతువులు మనుష్యులను తన్నగలవు. అంతేనే కాని అవి మనలను మోసుకొని వాటిపై పెట్టుకోలేవు. కాని ఏనుగు అట్టి పనులను ప్రేమతో చేస్తుంది. తన శరీరం పై పెట్టుకొని అవతలివానికి ఉన్నత స్థితిని తీసుకొని వస్తుంది కూడా. పెద్ద శరీరం, దానికి తగ్గట్లు బలం రెండూ సరిసమానంగా ఉండడం ఏనుగులో చూస్తాం. తన మార్గంలో ఎవరైనా నిలబడినా అతణ్ణి తన్నదు. తుండంతో ఎత్తి ప్రక్కన పెడుతుంది. తప్పనిసరి పరిస్థితులలో ముద్దముద్దగా చేయగలదు.

కంచి పరమాచార్య స్వామి వారి అమృత వచనాలు - గణపతి (158)

ఇటీవల క్రొత్త క్రొత్త పేర్లను పెట్టుకొంటున్నారు. చంద్రన్ అనే పదం దక్షిణ దేశంలో విరివిగా ఉండేది కాదు. రామచంద్రుణ్ణి ఆర్. చంద్రన్ అని వ్రాయడం ఉంది కొంతవరకు, రామచంద్ర, చంద్రమౌళి అనే పదాలున్నాయి చందు, చందర్ మొదలైనవి ముద్దు పేర్లు.

దక్షిణ దేశంలో ఇక సూర్యుని నామం తప్ప మిగిలిన గ్రహాలలో ఎవరి పేరు పెట్టుకోరు. అంగారకుడని, బుధుడని పెట్టుకోరు. ఎవరైనా బృహస్ృతియని పిలిస్తే తెలివి తక్కువ వాడనే అర్థంలోనే వాడతారు. శుక్రుని పేరు వినబడదు. ఇక శని మాటేమిటి? (ఇది చెప్పినప్పుడు స్వామివారు మందహాసం చేసారు). ఈ పదాన్ని ఇతరులను నిందించేటపుడు వాడతాం. ఇక రాహుకేతువులసలే ఉండరు. రాహు కేతువుల్లా పట్టుకొన్నాడని నిందార్ధంలో వాడతాం. ఒక్క సూర్యుణ్ణి పేరు పెట్టుకుంటారు. దానికి విష్ణు పదం చేరుస్తారు సూర్యనారాయణ, ఉత్తర దేశంలో రవి, ప్రభాకర, దివాకర, ఆదిత్య, మార్తాండ పదాలుంటాయి. దక్షిణ దేశంలో అట్టివాడుక ఇటీవల వచ్చింది పంచాయతనంలో సూర్యుడొకడు. శంకరులు స్థాపించిన షణ్మతాలలో సూర్యమతం ఒకటి. అదే సౌరం, సూర్యుడంటే పరమ దైవమని నమ్మే మతం కనుక అతని పేరు పెట్టుకోవడంలో ఔచిత్యం కన్పిస్తుంది. అయితే చంద్రునకా అవకాశం లేదు. కనుక బాల చంద్రన్ అనే మాట పూర్వులు వాడేవారు కాదు. ఇటీవల తెలియక వాడుతున్నారు. ఇది చంద్రున్థి ఉద్దేశించి కాదు బాలచంద్రుడంటే బాలుడైన చంద్రుడని కాదు.

ఫాలచంద్రుడంటే ఫాల భాగంపైన చంద్రుడున్నవాడు. అతడు చంద్రమౌళి చంద్రశేఖరుడే.

చంద్రుణ్ణి నెత్తిపైన ధరించినవాడంటే చటుక్కున శివుడు గుర్తుకు వస్తాడు ఇట్టి ప్రత్యేకత మరో ఇద్దరికీ ఉంది. అమ్మవారిని శ్యామలా దండకంలో కాలిదాసు, చంద్రకళావతంసే అని కీర్తించాడు. శంకరులు దానికి కొంత హాస్యాన్ని జోడించారు. ఆమె శంకరుని ఎడమ వైపు అర్ధభాగాన్ని గ్రహించడమే కాదు, మొత్తం పతినే కైవసం చేసుకుందని, చంద్రకళ ఆమె కిరీటంపై అర్ధంలో శశిచూడాలమకుటం (సౌందర్యలహరిలో 23 శ్లోకం)అన్నారు. లలితా సహస్రనామాలలో చారుచంద్రకళాధరా అని ఒక నామంలో ఈ అర్ధం ఉంది. అమ్మవారికే కాదు, ఆమె కొడుకునకూ ఈ గౌరవం దక్కింది.

కంచి పరమాచార్య స్వామి వారి అమృత వచనాలు - గణపతి (158)

 

\

(గణేశ తంత్రాలు, ప్రతియుగంలోనూ విఘ్నేశ్వరునకు ఒక ప్రత్యేక నామం రూపం ఉంటాయని వర్ణించాయి. కలియుగంలో ఉన్న మూర్తికి ధూమకేతువని నిర్దేశించాయి. దానికి అనుగుణంగా బూడిద రంగుతో ఉంటాడు. రెండు చేతులతో, గుఱ్ఱపువాహనం; ఇక కృతయుగంలో రంగుజ్యోతి స్వరూపం - దశభుజాలు - వాహనం సింహం; ఇక త్రేతాయుగంలో మయూరేశ్వరుడు తెలుపు రంగు; ఆరు చేతులు - వాహనం నెమలి, ఇక ద్వాపర యుగంలో గజాననుడు - రంగు - ఎరుపు - నాల్లు చేతులు- వాహనం ఎలుక - ఆంగ్లానువాదకుడు)

భాలచంద్రుడు

ఈ పదం ఫాలచంద్రుడే. 'ఫ'కాని, 'భకాదు. ఈ రోజులలో చాలామంది బాలచంద్రుని పేరు పెట్టుకుంటారు. కాని, అర్ధం తెలియదనుకుంటాను. చిన్న చంద్రుడని అర్థంగా భావిస్తారేమో! బాలకృష్ణుడు, బాల సుబ్రహ్మణ్యుని మాదిరిగా వీరికీ పేరు, చిన్నతనంలో అనేక లీలలను ప్రదర్శించారు కనుక వచ్చింది. వాల్మీకి రామాయణంలో రాముని బాలలీలలు లేవు. దశరథుడు తన పిల్లల వివాహం గురించి భావించింది, విశ్వామిత్రుని రాక సందర్భంలోనని గుర్తించండి. అందువల్ల బాలకృష్ణుడున్నట్లు బాలరాముడు లేదు. ఇక చంద్రునకు బాలలీలలే లేవు. తదియనాడు మాత్రం సమగ్రంగా కనబడకపోవడం వల్ల బాలచంద్రుడే. కనుక అట్టి పేరును పెట్టుకొనడం శుభావహం కాదు.

కంచి పరమాచార్య స్వామి వారి అమృత వచనాలు - గణపతి (157)

గణాధ్యక్షుడు

అధ్యక్షుడనగా ముఖ్యుడనే. పర్యవేక్షించే వాడని అర్థం. Head of the Government. Head Priest అనే పదాలున్నాయి కదా ఆంగ్లంలో.

గణాధ్యక్షుడన్నా, గణపతి యన్నా గణేశుడన్నా, గణాధిపతియన్నా గణనాథుడన్నా ఒకటే.

భూత గణాలకు అధ్యక్షునిగా గణపతిని, దేవగణాలకు అధ్యక్షునిగా కుమారస్వామిని నియమించాడు శంకరుడు. అందుకే వినాయకుని గజాననం భూతగణాది సేవితం అని కీర్తిస్తాం. చిన్నవాడైన కుమారస్వామిని దేవసేనాధి పతియని పిలుస్తాం. ఈ మాటకు రెండర్ధాలున్నాయి. దేవగణాలకు అధిపతియని, దేవేంద్రుని కూతురైన దేవసేనకు పతియని. అసలు దేవగణాలను అదుపులో పెట్టడం కంటే భూతగణాలను అదుపులో పెట్టడమే కష్టం. అయితే గణపతి మాత్రం ఏమాత్రం కష్టం లేకుండా, హాయిగా వారిని నియమించగలడు.

అందుకే దేవగణాలు, మనుష్య గణాలు, గణపతి శక్తిని, దయను బాగా గుర్తించి పూజిస్తాయి. అందువల్ల గణాధ్యక్షుడంటే అన్ని గణాలకూ అధ్యక్షుడని భావించాలి.

కంచి పరమాచార్య స్వామి వారి అమృత వచనాలు - గణపతి (156)

వీరెక్కడో అరణ్యంలో దాగియున్నారని ధూమాసురుడు విన్నాడు. వెంటనే శస్త్రాలతో వెళ్ళాడు. అతని చేతిలోని శస్త్రం పొగయే. అతని పేరే ధూమాసురుడు కదా! అంటే ఒక అస్త్రాన్ని ప్రయోగిస్తే అందుండి బాగా పొగ వస్తుందన్నమాట.

నేడు కూడా బాప్ప వాయువులను ప్రయోగిస్తూ ఉంటారు. మనుష్యులను చంపే రసాయనిక వాయువులను విదిలుతూ ఉంటారు. ఇట్టివే ఆనాడు మంత్రశక్తితో ప్రయోగించేవారు. గర్భిణిని చంపాలని వెడితే ఆమె ఒడిలో పిల్లవాడు కన్పించాడు. అతడు విష్ణ్వంశతో బుట్టిన వినాయకుడే. అనగా సమస్త దేవతా స్వరూపుడు వినాయకుడని తెలియడం లేదా? శివుని తనయుడైన వినాయకుడు, విష్ణయంశతో పుట్టాడంటే శైవ వైష్ణవాల సంగమమే. శుక్లాంబరధరం విష్ణుం అని చదువుతాం కదా.

అతడస్త్రాన్ని ప్రయోగించగా పొగ కమ్మింది. ఆ పొగనంతటిని పిల్లవాడు ఒడిసి పట్టాడు. తన అస్త్రం పనిచేయడం లేదని అసురుడు తెల్లమొహం వేసాడు. ఒక కొత్త అస్త్రం ప్రయోగించే ఓపిక లేదు. ఆ సమయంలో మన స్వామి అతణ్ణి చంపడానికి ఉద్యుక్తుడయ్యాడు. ప్రత్యేకంగా ఒక అస్త్రం వేయకుండా అతడు ప్రయోగించిన విషవాయుపువే విడుదల చేసాడు స్వామి. అట్లా అతని సంహారమైంది.

అందువల్ల ధూమకేతువయ్యాడు. ధూమమే ధూమ్రము, ధూమ్రకేతువు కూడా.

కంచి పరమాచార్య స్వామి వారి అమృత వచనాలు - గణపతి (155)

వినాయక పురాణాన్ని చూసాను. వినాయకునకు సంబంధించిన రెండు పురాణాలున్నాయి. ఒకటి భృగుమహర్షి చెప్పినది. కనుక భార్గవ పురాణమైంది. ముద్గలుడు చెప్పనది ముద్గలపురాణం. నేనిపుడు చెప్పేది భార్గవ పురాణం నుండే.

ఈ పురాణంలో ఉపాసన కాండం, లీలా కాండమని రెండు కాండలున్నాయి. లీలా కాండంలో వినాయకుని 12 అవతారాలు వర్ణింపబడ్డాయి. ఒక్కొక్క దానికి ఒక్కొక్క అధ్యాయం. ఇందు గణేశుడొకడు, గణపతి యొకడు. ఇందు షోడశనామాలలో పేర్కొన్న వక్రతుండుడు, భాలచంద్రుడూ, గజాననుడూ విడివిడిగా అవతారాలుగా ఉన్నారు. అందులో ధూమ కేతు అవతారం గురించిన కథ ఉంది. ఎప్పుడో చదివాను. గుర్తున్నది చెబుతాను.

ధూమాసురుడనే అసురుడు ఉండేవాడు. వృత్రాసురుడు, మహాబలివంటి వారు భాగవతంలో పేర్కొన్నట్లుగా, అసురులలో భక్తి అనే లక్షణమూ ఉంది. అయితే వారిలో అసురత్వం ప్రధానంగా ఉంటుంది. ధూమాసురుడట్టివాడు. ఒక రాజు, అతనికొక భార్య ఉన్నారు. ఆ రాణి గర్భంలో విష్ణువు జన్మిస్తాడని తన మరణానికి కారకుడౌతాడని విన్నాడీ అసురుడు. అందువల్ల సైన్యాధ్యక్షుణ్ణి పిలిచి రాత్రి వెళ్ళి ఆ రాణిని చంపుమని అన్నాడు. ఇతడు వెళ్ళి గర్భిణియైన స్త్రీని, అందునా శుభలక్షణాలు కలిగిన స్త్రీని చంపడం తప్పని గ్రహించాడు. ఆ జంటను విడదీయకూడదని భావించాడు. కనుక మంచంపై నిద్రించే వారినిద్దరిని మంచంతో బాటు మోసుకొని ఒక అరణ్యంలో విడిచి పెట్టాడు. ఇదేమి కష్టంరా బాబూ అంటూ వారిద్దరూ వినాయకుని ప్రార్ధించారు, సుఖప్రసవం జరగాలని, తిరిగి రాజ్యానికి వచ్చేటట్లు చేయమని ప్రార్థించారు.

కంచి పరమాచార్య స్వామి వారి అమృత వచనాలు - గణపతి (154)

 

ధూమ్రకేతువు

ధూమమనగా పొగ. ఇది మామూలు కట్టెలను మండిస్తే వచ్చేది కదా. అయితే పొగ, సువాసనతో ఉంటే దానిని ధూపం అంటున్నాం. అనగా సాంబ్రాణి పొగ, పంచోపచారాలలో ధూపం ఒకటి. పొగను జెండాగా కలిగినవాడు ధూమకేతువు. నిప్పునుండి బైటకు వచ్చిన పొగ జెండాగా ఉంటుంది కదా. అగ్నికి ధూమ కేతువని పేరు కూడా. ధూమకేతు పదం శుభాన్ని తెలియ పర్చడానికి బదులు కీడును సూచిస్తుంది. సాధారణంగా అది తోకచుక్క కూడా కాబట్టి అది కనబడడాన్ని అశుభంగా భావిస్తారు.

(అన్ని తోకచుక్కలూ అట్లా కావని, కొన్ని మాత్రమే అని వరాహమిహిరుడు తన బృహత్సంహితలో అన్నాడు - అనువక్త)

ఈ అశుభ సూచకమైన పదం వినాయకునకు ఉందేమిటి? ఆయన మంగలమూర్తి కదా.